Ik heb altijd al een dichter gewild
maar dit is me niet dicht genoeg
Op papier kan ik van je dromen
Ik lees je woorden en hoor ze spoken door mijn hoofd maar
het zijn maar spoken
Ze zijn ontastbaar
Ongrijpbaar
Ik voel ze niet op mijn vel
Echte poëzie is meer dan klank en woord
Echte poëzie is die zachte warmte van je adem
die mijn langs mijn nekharen strijkt
als je fluistert
in mijn oor
Als ik naar je kom luisteren
hoop ik steeds op liefdesgedichten
zodat ik me kan verbeelden
dat je mij staat te bezingen
Even
Ik zit in een hoekje en wacht
met jouw woorden in mijn handen en in mijn oren
Een fan
Maar ik wil geen handtekening
Ik wil jouw vingerafdrukken
op mijn lijf
Ik hunker naar vereeuwiging
als onderwerp
mij onderwerpen
aan jouw vel
geveld worden
op jouw papier
Ik wil voor altijd op het puntje van je tong liggen