De soldaat klopte aan haar deur. Ze hield de sleutel in haar hand. Durfde niet te openen. Hij leek vriendelijk, maar zijn soort was gevaarlijk. Ze keek door het spiongaatje in de opening. En keek. En keek.
Hij klom haar muren op. Onder de indruk van zijn kracht en toewijding stak ze de sleutel in het slot. Net toen ze de deur wilde openen, schoot hij haar door het hart, van bovenop haar muur.
Zwaargewond bouwde ze een nieuwe laag aan haar muur. Bloed maakt het sterkste cement. Ze bedekte de bovenkant van haar fort met beton, tot het laatste streepje licht afgesloten werd. Nu was ze veilig.
https://www.instagram.com/p/BbcJHASjHGX/?taken-by=tineputzeys