Ze lachten haar steevast uit als ze het had over digitaliseren van geur, maar dit idee zou haar rijk maken. Immers, er was nooit een autospiegelboom uitgevonden die echt naar dennenbossen rook en geen waspoeder dat ook maar een vleugje oceaan bezat. Parfums gaven enkel vijftig tinten hoofdpijn en wat het ook was dat in roze snoepjes zat, de maatschappij had het geaccepteerd als de geur van aardbei. Binnen één generatie zou wat de mensenheid herkende als “rozengeur” niet meer zijn dan een combinatie van olfactorische pixels.